Klasyfikacja narzędzi szlifierskich.

W zależności od rodzaju stosowanych materiałów ściernych, narzędzia szlifierskie ze spoiwem można podzielić na typowenarzędzia szlifierskie ze spoiwem ściernymi supertwarde narzędzia szlifierskie ze spoiwem ściernym. Ten pierwszy wykonany jest ze zwykłych materiałów ściernych, takich jak korund i węglik krzemu, podczas gdy drugi jest wykonany z supertwardych materiałów ściernych, takich jak diament i sześcienny azotek boru. Ponadto istnieją pewne specjalne odmiany, takie jak narzędzia szlifierskie ze spiekanego korundu itp.

Typowe narzędzia szlifierskie ze spoiwem ściernym to narzędzia szlifierskie, w których zwykłe materiały ścierne są łączone w określony kształt za pomocą spoiw i mają określoną wytrzymałość. Zwykle składa się z materiałów ściernych, spoiw i porów. Te trzy części są często nazywane trzema elementami narzędzi szlifierskich ze spoiwem.

Materiały ścierne odgrywają rolę tnącą w narzędziach szlifierskich. Spoiwa to materiały, które konsolidują luźne materiały ścierne w narzędzia szlifierskie i można je podzielić na typy nieorganiczne i organiczne. Do spoiw nieorganicznych zalicza się ceramikę, magnezyt i krzemian sodu itp. Do organicznych zalicza się żywice, kauczuki, szelak itp. Wśród nich powszechnie stosowane są spoiwa ceramiczne, żywiczne i gumowe.

Pory odgrywają rolę w gromadzeniu i usuwaniu wiórów szlifierskich podczas szlifowania, a także mogą zatrzymywać chłodziwo, co pomaga w rozpraszaniu ciepła szlifowania. Aby spełnić określone wymagania dotyczące przetwarzania, pory można również zaimpregnować niektórymi wypełniaczami, takimi jak siarka i parafina, w celu poprawy wydajności narzędzi szlifierskich. Wypełniacz ten nazywany jest także czwartym elementem formy.

Elementy reprezentujące cechy typowych narzędzi szlifierskich ze spoiwem ściernym obejmują: kształt, wielkość ścierniwa, wielkość cząstek, twardość, strukturę i spoiwo. Twardość narzędzia szlifierskiego odnosi się do łatwości, z jaką ziarna ścierne spadają z powierzchni narzędzia pod wpływem siły zewnętrznej. Odzwierciedla siłę spoiwa w utrzymywaniu ziaren ściernych.

Wielkość cząstek odnosi się do wielkości cząstek ściernych. Wielkość cząstek dzieli się na dwie kategorie: cząstki ścierne i drobny proszek. Materiały ścierne o wielkości cząstek większej niż 40 μm do ściernic cylindrycznych nazywane są ziarnami ściernymi. Klasyfikacja odbywa się metodą przesiewową, a wielkość cząstek jest wskazywana przez liczbę otworów na cal długości na sicie, przez które przechodzą cząstki ścierne. Na przykład cząstki ścierne o wielkości 60 # wskazują, że ich rozmiar jest odpowiedni, aby przejść przez sito o długości 60 otworów na cal. Materiały ścierne o wielkości cząstek mniejszej niż 40 μm nazywane są mikroproszkami. Klasyfikacja odbywa się metodą pomiarów mikroskopowych. Liczba wielkości cząstek jest reprezentowana przez W i następującą po niej liczbę, a wartość po W oznacza rzeczywistą wielkość mikroproszku. Na przykład W20 wskazuje, że rzeczywisty rozmiar mikroproszku wynosi 20 μm.